( 1 ) است كه در اين كار تعجيل كنيد و اين كار را زودتر از همه بگذرانيم . هر كس از ما كشته گردد ، به دار النعيم خواهد خراميد و هر كه زنده ماند ، به نام نيكو او را ياد كنند . طليحة بن خويلد الأسدى سوگند ياد كرد و گفت : راست اين است كه جرير گفت . از اين سخن عدول نمىبايد نمود و اين كار هم بر اين جمله به مخلص مىبايد رسانيد . اگر ظفر باشد و اگر هزيمت ، در اين كار سعى بايد كرد كه ما را از اين بيش با لشكر فرس طاقت نماند . عمرو بن معدى كرب گفت : اى سرخيلان عرب ، نام هزيمت مبريد كه إن شاء اللّه تعالى ظفر روى خواهد داد . دل من گواهى مىدهد كه ظفر مسلمانان را خواهد رسيد . اى برادران ، امروز روزى است كه هر كس امروز كارى كند در روزگار آينده از او بسيار ياد خواهند كرد . من قصد دارم كه امروز شهادت نصيب من شود . هر كس كه عزم شهادت دارد ، با من همراه بايد بود . و اللّه باز نگردم تا فتح مسلمانان شود يا شهادت من . اين بگفت بر اسب برنشست و صمصام خويش برگرفته شعرى بخواند و تكبيرى بگفت و بر كفّار حمله كرد . سواران بنى مذحج با او موافقت كرده با لشكر كفّار محاربت مىنمودند و مىكوشيدند . در اين اثنا اسب عمرو به سر درآمد و عمرو برافتاد . اسب برميد و لشكر فرس گرد عمرو فرو گرفتند . عمرو جنگ مىكرد تا شمشير او بشكست . عمرو دانست كه اكنون كشته خواهد شد ، برادران خود را آواز داد و گفت : اى برادران [ 292 ] ، بكوشيد كه امروز روز كوشش است . كفّار از روى غلبه بر مسلمانان پياپى حمله مىآوردند و چون لشكر فرس بسيار بود حمله‌ها پايان نداشت . هم در اين اثنا سرهنگى از فرس ، نام او بهرام ، بر عمرو بن معدى كرب حمله كرد و با او درآويخت و فرصت يافت و شمشيرى بر عمرو بزد . عمرو بن معدى كرب از آن زخم بيفتاد و كفّار از هر سو بر سر او فرو ريخته او را شهيد كردند - رحمة اللّه عليه . چون عمرو شهيد شد ، اعاجم بر مسلمانان غالبتر گشتند و حمله‌هاى عظيم كرده ، ايشان را باز پس برده [ 101 الف ] و از لشكرگاه جدا انداختند . مسلمانان فوج فوج و

--> [ ( 292 ) ] چ : اى رفيقان .